Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Το 1ο Διεθνές Γεωπολιτισμικό Συμπόσιο «Καλντέρα», στις 6-8 Ιουνίου 2014 στη Σαντορίνη.

s4.jpg



Η φήμη της Σαντορίνης, τα τελευταία χρόνια, διατηρείται  εξαιτίας της μεγάλης τουριστικής  της ανάπτυξης αλλά και της γεωλογικής της ιδιαιτερότητας. Οι επιστημονικές μελέτες που έχουν δημοσιευτεί, επικεντρώνονται ουσιαστικά στον τομέα της Ιστορίας, της Προϊστορικής Αρχαιολογίας, της Ναυτιλίας της Σαντορίνης αλλά και της Γεωλογικής της εξέλιξης που συνδέεται με πολυάριθμες ηφαιστειακές εκρήξεις. Το νησί αυτό έχει να αναδείξει παρόλα αυτά, ενδιαφέροντα σημεία σε διαφορετικούς επιστημονικούς τομείς (Αρχαιολογία, Ιστορία, Λαογραφία, Αρχιτεκτονική, Εκκλησιαστική Ιστορία κ.α.). Χάρη στη γεωλογική της ιστορία, η Σαντορίνη έγινε πόλος έλξης και αντικείμενο της γεωλογικής και αρχαιολογικής έρευνας από πολύ νωρίς.



Η ομάδα των νησιών που απαρτίζουν τη Σαντορίνη, ανήκει σ’ ένα ευρύτερο νησιωτικό σύμπλεγμα, αυτό των Κυκλάδων. Η  γεωγραφική της δομή, αποτελείται από τα νησιά: Θήρα, Θηρασιά, Ασπρονήσι, Παλαιά και Νέα Καμμένη, καταλαμβάνοντας έκταση 79194 τ.χλμ και μήκος 67 χλμ.



Η Θήρα έχει σχήμα ημισελήνου με μήκος 15 χλμ περίπου και μέγιστο πλάτος 6χλμ προς το κέντρο. Στο νησί κατοικούν περίπου 14218 κάτοικοι (απογραφή 2011) και κατανέμονται σε δεκαπέντε χωριά: Φηρά, Φηροστεφάνι, Ημεροβίγλι, Οία, Εμπορείο, Μεγάλο Χωριό, Πύργος, Μέσα Γωνιά – Καμάρι, Έξω Γωνιά, Βουρβούλος, Βόθωνας, Καρτεράδος, Κοντοχώρι, Μεσαριά. Ακρωτήρι. Ο υψηλότερος σχηματισμός στο νησί είναι η βραχώδης μάζα του Προφήτη Ηλία (Πύργος Θήρας) – εκεί και η φερώνυμος Μονή.



Δυτικά της Θήρας και  προς το βόρειο άκρο της βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος η Θηρασιά. Έχει μήκος 6 τ.χλμ και  πλάτος 2 χλμ. Η Θηρασία αποτελούσε αυτόνομο δήμο, ενώ πια τα δύο νησιά έχουν γίνει ένας ενιαίος δήμος με πρωτεύουσα τα Φηρά. Το νησί είναι πλέον αραιοκατοικημένο, ενώ στις μέρες  μας  και κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι κάτοικοι ίσως δεν είναι περισσότεροι από 150.



Η πιο γνωστή, όμως, ηφαιστειακή δράση της Σαντορίνης, γίνεται τον 17ο αιώνα π.Χ. Χαρακτηρίστηκε ως «Μινωική», μιας και συσχετίστηκε από το 1939, από τον πρωτοπόρο των ανασκαφών του Ακρωτηρίου Θήρας, Σπύρο Μαρινάτο, με την καταστροφή των μινωικών ανακτόρων, η οποία θεωρία όμως ανετράπη τα τελευταία χρόνια λόγω των σύγχρονων ευρημάτων. Μετά την τρομερή έκρηξη του 17ου αιώνα π.Χ., το νησί της Σαντορίνης κατοικήθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα π.Χ-  αρχές 12ου. Μέσα στην πάροδο των χρόνων, ο πολιτισμός της Σαντορίνης, όπως θα φανεί και στο Συμπόσιο "ΚΑΛΝΤΕΡΑ 2014", διαμορφώνεται και αλληλεπιδρά εξαιτίας πολλών ιδιαιτεροτήτων.



http://www.kaldera.gr