Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Έθιμα γάμου στην Κύπρο - παραδοσιακός γάμος.


Έθιμα γάμου στην Κύπρο | Top Gamos
Στην Κύπρο, όπως και στις περισσότερες περιοχές άλλωστε την εποχή εκείνη, ο γάμος γινόταν την Κυριακή. Την προηγούμενη μέρα, οι κοπέλες από το σόι της νύφης μαζί με τις καλύτερες φίλες της σύμφωνα με το έθιμο
ετοίμαζαν το » ρέσσιν «. ( Το ρέσι ήταν παραδοσιακό κυπριακό φαγητό με ένα μείγμα από σιτάρι και αρνίσιο κρέας που πρόσφεραν στους γάμους. Δύο ή τρεις μέρες πριν από το γάμο, οι φίλοι των μελλονύμφων μαζεύονταν στο σπίτι της νύφης, έπλεναν το σιτάρι οι κοπέλες ενώ οι άντρες το άλεθαν και παράλληλα χόρευαν και τραγουδούσαν). Αφού όπως είπαμε είχε προηγηθεί το άλεσμα του σιταριού, έβραζαν το αρνί πολύ καλά και πρόσθεταν το σιτάρι. όταν ήταν έτοιμο αφαιρούσαν τα κόκκαλα και ανακάτευαν το μίγμα πολύ καλά ώστε να αποκτήσει μια λεία και βελούδινη όψη και να το σερβίρουν στους καλεσμένους του γάμου.
Το επόμενο έθιμο που ακολουθούσαν ήταν το λεγόμενο » γέμισμα του κρεβατιού «.Πέντε ή εφτά ( έπρεπε να είναι μονός αριθμός ) μονοστέφανες γυναίκες γέμιζαν το στρώμα με μαλλί και το έραβαν  προσθέτοντας στις τέσσερις γωνίες του κόκκινες κορδέλες σε σταυρωτό σχήμα. Καθώς το έραβαν, οι προσκεκλημένοι έριχναν χάλκινα η ασημένια κέρματα πού ράβονταν μέσα σε αυτό. Κατόπιν έριχναν πάνω του παιδάκια για να αποκτήσουν σύντομα απογόνους και τελειώνοντας ένας από τους συγγενείς κρατώντας το στρώμα πάνω στο κεφάλι χόρευε παραδοσιακούς χορούς για την περίσταση.
Και έφτανε η ημέρα του γάμου όπου ήθελε τον κουμπάρο και την κουμπάρα να προσφέρουν την βοήθειά τους στην προετοιμασία και το ντύσιμο του ζευγαριού. Ο κουμπάρος με την συνοδεία των οργάνων που έπαιζαν σκοπούς γάμου βοηθούσε στο ξύρισμα του γαμπρού, ενώ η κουμπάρα ήταν η βασική βοηθός της νύφης στο ντύσιμο και το στόλισμα. Όταν και οι δυο ήταν έτοιμοι ( γαμπρός και νύφη ) ξεκινούσαν από τα πατρικά τους με προορισμό την εκκλησί, πάντα με την συνοδεία των μουσικών, όπου θα γινόταν η στέψη με τα στέφανα φτιαγμένα από κλαδιά ελιάς δεμένα με χρυσή κλωστή και στολισμένα από πολύχρωμες κορδέλες.
Η πιο χαριτωμένη φάση κατά την διάρκεια του μυστηρίου, ήταν ο χορός του Ησαϊα όπου οι μικροί καλεσμένοι έδιναν μάχη για να μαζέψουν τα ζαχαρωτά και τα νομίσματα που πετούσαν στο ζευγάρι οι καλεσμένοι μαζί με σουσάμι ως σύμβολα ευημερίας, ευλογίας και καλού ριζικού. Μόλις ο γάμος τελείωνε και το ζευγάρι έβγαινε από την εκκλησία, ακούγονταν πυροβολισμοί που μαρτυρούσαν την λήξη του μυστηρίου και την έναρξη του έγγαμου βίου για το ζευγάρι.
Φτάνοντας οι νεόνυμφοι στο σπίτι που θα ζούσαν μαζί πια ( δηλαδή στο πατρικό του γαμπρού… ), ο γαμπρός έσπαγε ένα ρόδι για καλοτυχία και καθώς η μητέρα του έσφαζε έναν κόκορα, εκείνος πατούσε το πόδι της νύφης κάτι που δήλωνε την υποταγή της και τον σεβασμό που θα έπρεπε να δείχνει στο πρόσωπό του για όλη τους την ζωή. Η παράδοση πρόσταζε την νύφη για δυο μέρες μετά τον γάμο να μην σηκώνει το κεφάλι της, το λεγόμενο » καμάρωμα της νύφης « και να είναι αναγκασμένη να περπατά κοιτώντας το έδαφος. Μάλιστα ακόμη παλιότερα το κεφάλι της για δυο 24ωρα ήταν σκεπασμένο με ένα κόκκινο πέπλο για να μην φαίνεται το πρόσωπό της!!!