Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Παλιά πλοία που συνέδεαν την Σαντορίνη με το λιμάνι του Πειραιά!


Καλό είναι να ανατρέξουμε έστω και για λίγο στις παλαιότερες εποχές και να θυμηθούμε ή έστω να γνωρίσουμε την ακτοπλοΐα της εποχής εκείνης που υπήρχε στη Σαντορίνη.

Επιγραμματικά αναφέρουμε ορισμένα από τα ονόματα των παλιών πλοίων της εποχής αυτής, και τα οποία συνεχίζουν πλέον να ταξιδεύουν μόνο στο νου και τις καρδιές μας.
Α/Π «ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ», M/V «ΔΕΣΠΟΙΝΑ», M/V «ΜΙΑΟΥΛΗΣ» – «ΚΑΝΑΡΗΣ», ΛΗΤΩ (το πρώτο Λητώ, γιατί αργότερα το Οία μετονομάστηκε σε Λητώ, όταν το πρώτο είχε αποσυρθεί), ΕΛΛΗ,  κλπ.
Σ΄ ένα από τα παλιά δημοσιεύματα του τότε τοπικού τύπου 1964 που έχουμε στο αρχείο μας, αναφέρεται με ιδιαίτερη παρρησία για το σύγχρονο πλοίο της εποχής αυτής Α/Π «ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ», αναφέροντας επακριβώς τα εξης:
Το πλοίον που κατέκτησε τους Κυκλαδίτας
Το πολυτελές, άνετον και πλέον ευσταθές ατμόπλοιον, που εκτελεί ανελλιπώς την συγκοινωνίαν Πειραιώς - Θήρας, χειμώνα - καλοκαίρι και εξασφαλίζει εις τους ταξιδιώτας πάσαν άνεσιν και περιποίησιν.
Θηραίοι: Μόνο η "Μυρτιδιώτισσα" σας εγγυάται ένα Πολιτισμένο ταξίδι.

Α/Π «ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ»
Ήταν άνω των 100 τόνων, έως 1300 τόνους. Το στυλ του πλοίου έδειχνε ότι ήταν Αγγλικής κατασκευής, η πρύμη του πλατιά και κάθετη και η πρώρα του κάθετη (μπαλτάς).
 Ήταν ατμοκίνητο, με δύο παλινδρομικές μηχανές, διπλέλικο, πολύ ευσταθές. Εταξίδευε με 12 μίλια την ώρα.
Εξυπηρετούσε την Παροναξία - Σαντορίνη μεταξύ1955 και 1966, περίπου. Στο τέλος είχε παλιώσει πολύ, μάλιστα έλεγαν ότι το συγκρατούσαν με τσιμέντο στα ύφαλα.
Μάλιστα στη μπροστινή του μάσκα είχε επικολλημένη λαμαρίνα για ενίσχυση (κλαιπίτσα όπως τη λένε στη ναυτική γλώσσα).
Είχε ένα πολύ καλό πλοίαρχο (τον ίδιο πάντοτε), πολύ προσεκτικός και τυπικότατος στους ναυτικούς κανονισμούς.
 Το σκάφος ήταν μαύρο και η τσιμινιέρα του κίτρινη και λευκή στο μέσον.
 M/V «ΔΕΣΠΟΙΝΑ»
Ήταν μετασκευασμένο πλοίο, ίσως του Αμερικανικού πολεμικού ναυτικού. Ήταν 900 τόνων περίπου. Θεωρείτο ταχύ, γιατί όταν άρχισε τις γραμμές στις Κυκλάδες, το 1952, το συνέκριναν με το «Μοσχάνθη» και με το αργό «Αμαρύνθια». Ταξίδευε με 14 έως 14,5 μίλια.
 Ήταν λευκό, με μπλέ ταινία στη κίτρινη τσιμινιέρα του. Ήταν κοντό, πλατύ και αβαθές σκάφος με δύο πολύστροφες μηχανές Diesel και οι προπέλες του ήταν πολύστροφες (εν σχέση με το «Μοσχάνθη»).
 Μέσα στο λιμάνι έκανε ταχύτατους ελιγμούς με ευκολία και πρυμνοδετούσε αμέσως. 
Ο Κόσμος το χαρακτήριζε για το ευέλικτο του ως «τζιπ». 
Με τον καιρό από τη πλώρη πηδούσε σαν άλογο (τουλάχιστον αυτή την εντύπωση δημιουργούσε στον επιβάτη) αλλά πρύμα ή δευτερόπρυμα ταξίδευε θαυμάσια (το αντίθετο του «Μοσχάνθη»). 
Επί χρόνια είχε πλοίαρχο το καπετάν Μπέη (ίσως από τη Χαλκίδα) και αργότερα κάποιον Κεφαλωνίτη ονόματι καπετάν Καρμανιόλα.
Ο Καρμανιόλας είχε στο διαμέρισμα του τιμονιού μία μαϊμού δεμένη με αλυσίδα, που ανέβαινε στη σκεπή της τιμονιέρας και αγνάντευε.
Καθημερινά περνούσε από τη Σύρο (ή για τις γραμμές Παροναξίας Σαντορίνης ή για τη γραμμή Σύρου, Τήνου, Μυκόνου, Ικαρίας, Σάμου ή για Τήνο, Άνδρο).
Πριν τελειώσει η δεκαετία του 60 είχε αποσυρθεί από τις ακτοπλοϊκές γραμμές.

T.S.S. «ΛΗΤΩ»
Διπλέλικο, ατμοστροβιλοκίνητο, λίγο μικρότερο από το «Απόλλων» και με λίγο μικρότερη ταχύτητα. Ίσως ήταν αγγλικής κατασκευής, περιποιημένο εσωτερικά, καθαρό και με ωραία γραμμή. Έκανε το δρομολόγιο Πειραιώς-Σύρου- Τήνου-Μυκόνου.

 M/V «ΜΙΑΟΥΛΗΣ» – «ΚΑΝΑΡΗΣ» – «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ».
Ήταν λευκά, όπως και όλα τα πλοία του Νομικού.
Ήσαν διπλέλικα με δύο μηχανές Diesel. Έλεγαν ότι ήσαν πλοία των 15,5 μιλίων, όμως ταξίδευαν με 13 περίπου μίλια.
Η γάστρα τους (δηλαδή το μέρος του σκάφους που βρίσκεται στο νερό) ήταν πολύ υδροδυναμική. Το πλοίο πρώρα και πρύμα δεν εκτόπιζε πολλά νερά, γι’ αυτό έκανε ένα περίεργο κούνημα στην τρικυμία. Το κούνημα αυτό ήταν ένας συνδυασμός σκαμπανεβάσματος με μπότσι. Δεν είχαν καρένα αλλά ήσαν πλάκα από κάτω. Οι μηχανές των πλοίων νομίζω ότι ήσαν αδύνατες για τα σκάφη αυτά, απόδειξη η μέτρια ταχύτης για την εποχή εκείνη για σκάφη τόσο υδροδυναμικής γάστρας (για σκάφη τόσο βέργουλα). Ακόμα και οι μανούβρες μέσα στο λιμάνι καθυστερούσαν λόγω της μικρής ιπποδύναμης των μηχανών. Άλλο ελάττωμα που έφερνε δυσκολίες στις μανούβρες ήταν ότι η μία προπέλα βρισκόταν κοντά στην άλλη και δεν δημιουργείτο ισχυρό ζεύγος δυνάμεων για την περιστροφή των σκαφών (προτέρημα που είχε το «Δέσποινα» του Φουστάνου). Νομίζω ότι και το σκάφος των πλοίων αυτών δεν είχε την αντοχή που είχε το σκάφος των παλαιοτέρων πλοίων όπως το «Κωστάκης» («Μαρή»). Έτσι όλα αυτά τα πλοία απεσύρθησαν σύντομα από την ενεργό υπηρεσία. Ήταν αρκετά ευρύχωρα εν συγκρίσει με τα άλλα πλοία των γραμμών και πολύ καθαρά. 
Πλοία του Νομικού «Κανάρης», «Μιαούλης» και «Καραϊσκάκης».




Παλιά πλοία που συνέδεαν την Σαντορίνη με το λιμάνι του Πειραιά!